211 - บทที่ 211 การยัวยุแหย่

บทที่ 211: การยัวยุแหย่

-----------------------------------------

เมื่อเห็นเช่นนั้น ผู้คุ้มกันธรรมเผ่ามารโลหิตก็หยุดไล่ตาม เขาเข้าใจหลักการที่ว่าอย่าได้ไล่ตามศัตรูที่ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่แข็งแกร็งอย่างยิ่งจากระยะไกล ซึ่งเป็นไอสังหารที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าระดับสูงสุดของเขาเลย ในสภาพเช่นนี้ การบุกเข้าไปย่อมเท่ากับการรุจรนหาที่ตาย

“เจ้าเอาแต่หนี! หากเจ้าแน่จริง ก็เข้ามาปะมือกับข้าโดยตรงเสียสิ!” ผู้คุ้มกันธรรมเผ่ามารโลหิตแผดเสัยงอย่างอวดดี

เซียวเฟิงถึงกับชะงักเมื่อได้ยิน “เอาเถอะ ข้าไว้ชีวิตเจ้าแล้ว แต่เจ้ายังจะมาท้าทายข้าอีกหรือ? เจ้าไม่มีความเจียมตัวเลยสินะ”

เขานึกอยากจะย้อนกลับไปชกเจ้านั่นให้ตาย แต่เขาก็ต้องข่มใจไว้