กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 209 ดินแดนปีศาจสุดขีด
-----------------------------------------
ขณะที่เดินผ่าน เป่ยโม่และคนอื่นๆ ต่างเหลียวมองกลับไป ด้วยความรู้สึกหวาดกลัวที่ยังคงฝังใจ หากไม่ใช่เพราะมีเซียวเฟิงอยู่ พวกเขาคงตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับกลุ่มคนเหล่านั้นเมื่อครู่นี้
การกลายเป็นเพียงศพเดินได้ที่ไร้สติ นั้นไม่ต่างอะไรกับการตายไปแล้ว
ภาพตรงหน้านั้นน่าสะอิดสะเอียนเกินไป พวกเขาจึงเลือกที่จะไม่มอง เพราะหากดูมากเกินไป พวกเขาอาจจะต้องเจอกับฝันร้ายในคืนนี้
ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งเห็นมนุษย์ที่สูญเสียสติปัญญามากขึ้นเท่านั้น
บ้างก็อยู่กันเป็นกลุ่มสามถึงห้าคน บ้างก็เดินเตร่อยู่เพียงลำพัง เมื่อใดก็ตามที่พวกมันเห็นสิ่งมีชีวิต พวกมันจะพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างบ้าคลั่งโดยไม่คิดชีวิต