177 - บทที่ 177 แดนศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 177: แดนศักดิ์สิทธิ์

-----------------------------------------

เมื่อประเมินดูแล้วว่าอีกฝ่ายน่าจะอยู่ในระดับอาวุโสเป็นอย่างมาก การที่เขาสามารถสัมผัสถึงการคงอยู่ของอีกฝ่ายได้จากระยะไกลเช่นนี้ แสดงว่าคนผู้นั้นต้องมีวิชาพิเศษติดตัวเป็นแน่

แสงสีทองวาบผ่านไป หลงจินก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าที่ความสูง 10,000 เมตร

จากจุดนี้ เขาสามารถมองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดของแนวเทือกเขาเบื้องล่างได้ถนัดตา

เวลานี้แนวเทือกเขากำลังเนืองแน่นไปด้วยผู้คน โดยเฉพาะบริเวณเทือกเขาหลักใจกลาง

สภาพนั้นแทบจะไหล่ชิดไหล่ ค่ายพักของสองขุมกำลังบางครั้งอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เมตรจนต้องจ้องหน้ากันอยู่ตลอดเวลา

พวกเขาถึงขั้นทำอาหารและกินข้าวด้วยกัน หลงจินถึงกับพูดไม่ออก 'บ้าไปแล้ว! จะดิ้นรนกันไปถึงไหนเนี่ย? ก็แค่ดินแดนลับแห่งเดียวเองนะ'