กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 175: จอมละโมบ
-----------------------------------------
ทว่าเซียวเฟิงยืนรออยู่เนิ่นนาน กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบสนองออกมาเลย
'นี่มันพังไปแล้วหรือไงเนี่ย!'
"นี่มันการฉ้อโกงชัดๆ !!!"
"หญ้าวิเศษของฉัน! สมบัติวิเศษจากธรรมชาติระดับม่วงของฉัน! คืนมานะ!" เซียวเฟิงเขย่าหัวใจอาณาเขตในมืออย่างบ้าคลั่ง
เขารู้สึกเหมือนคนกำลังจะเสียสติ อุตส่าห์ทำใจกล้าทุ่มของดีลงไปแท้ๆ แต่กลับได้รับคำตอบว่าไร้ประโยชน์เนี่ยนะ
ตูม!
ทันใดนั้น หัวใจอาณาเขตก็เริ่มสั่นสะเทือน ผนังโดยรอบสั่นไหวไปตามแรงสั่นสะเทือนนั้นด้วย
แสงสลัวที่เปล่งออกมาจากแกนกลางของค่ายกลใหญ่ภายในห้องเริ่มสว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ เพียงไม่กี่อึดใจ