167 - บทที่ 167 พลิกผันฉับพลัน

บทที่ 167: พลิกผันฉับพลัน

-----------------------------------------

"เสียสมาธิระหว่างการต่อสู้เช่นนี้ ไม่ดีเลยนะ!" สุ้มเสียงเย็นเยียบดังขึ้นที่ข้างหูของเขา

ทันใดนั้น กรงเล็บมังกรสีครามก็แทงทะลุหัวไหล่ของเขาจากด้านหลัง เพียงแค่สะบัดมือเบาๆ ร่างของบรรพชนหลิงหยวนก็ปรากฏรูโหว่ขนาดใหญ่ที่บริเวณทรวงอกด้านซ้าย

โลหิตทะลักออกจากบาดแผลที่หัวไหล่ประหนึ่งน้ำพุ บรรพชนหลิงหยวนรีบโคจรพลังเพื่อปิดผนึกบาดแผลนั้นอย่างเร่งด่วน

ในจังหวะนั้นเอง หลงชิงคำรามก้องแล้วซัดหมัดตามมาอีกครา ปะทะเข้ากับบรรพชนหลิงหยวนอย่างจัง

เวลานี้ บรรพชนหลิงหยวนสูญเสียทั้งสติและสมาธิไปจนหมดสิ้น เขาไร้ซึ่งใจจะต่อสู้ ความเจ็บปวดจากบาดแผลยังคงรบกวนเขาไม่หยุดหย่อน