บทที่ 134: ถูกล้อม

บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ร่างของเซียวเฟิงพุ่งผ่านไปราวกับดาวตก

หัวใจของเขาร้อนรุ่มด้วยความวิตกกังวล แม้เขาจะรู้จักกับหวังเทียนหมิงได้ไม่นาน แต่เซียวเฟิงก็มองอีกฝ่ายเป็นสหายมากกว่าจะเป็นเพียงผู้ใต้บังคับบัญชามานานแล้ว

"เจ้าเด็กนี่ อดทนไว้ก่อนนะ!" เซียวเฟิงตะโกนก้องในใจ

...

【ดูเหมือนบอสเซียวเฟิงจะรีบร้อนมากเลยนะ】

【จะไม่ให้รีบได้ยังไงล่ะ? ถ้าคุณมีลูกน้องที่ไว้ใจได้คนเดียวแบบนั้น คุณก็คงร้อนใจไม่ต่างกันหรอก】

【เทพเซียวเฟิงนี่ช่างซื่อสัตย์และมีคุณธรรมจริงๆ!】

【เทพเซียวเฟิงหล่อมากเลย!】

【เริ่มเพ้อเจ้ออีกแล้ว...】

【แล้วมันธุระกงการอะไรของพวกแก? พวกแกเก่งได้ครึ่งหนึ่งของบอสเซียวเฟิงหรือเปล่าล่ะ?】