บทที่ 132: ความอิจฉาริษยา

【พระเจ้าช่วย นี่ใช่ราชาภูตคนเมื่อครู่จริงหรือ? ทำไมถึงบาดเจ็บหนักขนาดนี้ได้?】

【บอสเซียวเฟิงสมคำร่ำลือจริงๆ ไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือทีไรต้องมีคนตายทุกที】

【บอสเซียวเฟิงคือที่สุด! เขาทำลายขีดจำกัดความเข้าใจเรื่องพลังของพวกเราไปจนหมดสิ้นแล้ว】

【ตอนแรกฉันนึกว่าราชาภูตจะเป็นบอสใหญ่ แต่ในสายตาบอสเซียวเฟิง เขาคงเป็นได้แค่เพียงมดตัวที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อยเท่านั้นแหละ】

【ไม่เลย ไม่เลย มดก็ยังไม่ใช่ด้วยซ้ำ บอสเซียวเฟิงยังไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองเขาด้วยซ้ำไป เข้าใจไหม?】

【ฮ่าๆๆ ฉันจะขำตายแล้ว พวกจากพันธมิตรเทพสัตว์อสูรนั่นทำเรื่องใหญ่โตเหลือเกิน ถึงขั้นเกณฑ์พวกเราตั้งมากมายมาดูไลฟ์สด แล้วดูสิ่งที่เกิดขึ้นสิ? น่าเบื่อชะมัด ไม่มีฉากต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นเลยสักนิด】