บทที่ 122: พายุที่กำลังก่อตัว

"ถูกขโมยไป?" เซียวเฟิงไม่ค่อยเข้าใจนัก การถูกปล้นก็เรื่องหนึ่ง แต่การถูกขโมยของไปโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนทำ หรือแม้แต่เห็นเงาคน—นั่นมันไร้สาระสิ้นดี

"ใช่แล้วขอรับ ผู้อาวุโสใหญ่เองก็จับตัวคนร้ายไม่ได้เช่นกัน เขาพบเพียงอุโมงค์แห่งหนึ่ง ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเส้นทางที่พวกมันใช้หลบหนี"

"อุโมงค์งั้นหรือ..." เซียวเฟิงครุ่นคิด นี่น่าจะเป็นฝีมือของเหล่าลอร์ดแน่ๆ ตรรกะของเขาเริ่มชัดเจนขึ้น แต่การที่แม้แต่ผู้อาวุโสใหญ่ยังตรวจไม่พบ—ลอร์ดที่มีความสามารถถึงขนาดปฏิบัติการอยู่ใต้จมูกของผู้เชี่ยวชาญระดับราชาโดยไม่ถูกจับได้เชียวหรือ?