บทที่ 115: ดินแดนแห่งภูตผี

"เจ้ากำลังคิกคักเรื่องอะไร?"

"ใคร?"

เซียวเฟิงหลุดออกจากภวังค์ความคิดในห้วงมิติระบบ ก่อนจะพบกับหัวสีดำขนาดมหึมาอยู่ตรงหน้า

เซียวเฟิงกระโดดเด้งตัวออกจากเก้าอี้ทันที

"ให้ตายสิ เจ้าทำตัวน่าขนลุกแบบนี้ทำไมกัน? มีนิสัยประหลาดหรือไง?" เซียวเฟิงถลึงตามองโม่เฟิงที่อยู่ตรงหน้า

"เจ้าคิดมากไปเอง ข้าไม่ได้สนใจมนุษย์หรอก" โม่เฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"..."

"เดี๋ยวสิ ไม่ใช่แล้ว เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" เซียวเฟิงเพิ่งตระหนักได้ว่าที่นี่ไม่ใช่ดินแดนของตน

"ข้าก็แค่เดินเล่นเพราะเบื่อในดินแดนของข้าน่ะ พวกเจ้าออกไปกันหมด ข้างในไม่เหลือใครเลย มันน่าเบื่อ..." โม่เฟิงหัวเราะแห้งๆ

เซียวเฟิงจ้องเขม็งไปที่โม่เฟิง จนอีกฝ่ายเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ