บทที่ 112: ความพ่ายแพ้ที่ถูกกำหนดไว้

"ฝ่าบาท มีข่าวมาจากสมรภูมิฝั่งตะวันตก ขุนพลระดับราชาสามนายถูกสังหารแล้วพ่ะย่ะค่ะ" นักรบมนุษย์หินนายหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในโถง

ตูม! แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วท้องพระโรง

"ว่าอย่างไรนะ? เป็นไปได้อย่างไร?" พวกเขาเพิ่งจะรบกันได้ไม่นานนัก เหตุใดถึงสูญเสียไปถึงสามนาย? ราชามนุษย์หินไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาทรุดตัวลงบนบัลลังก์พลางกวาดสายตามองพระราชวังอันโอ่อ่ารอบกาย รากฐานที่บรรพชนทิ้งไว้ให้กำลังจะพินาศลงด้วยน้ำมือของเขาอย่างนั้นหรือ?

"ฝ่าบาท จำเป็นต้องส่งยอดฝีมือไปสมทบหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?" ผู้สำเร็จราชการเอ่ยถาม

"ยอดฝีมือระดับราชาของศัตรูถูกสังหารไปบ้างหรือไม่?" เขาถามผู้ส่งสารที่อยู่ใต้ขั้นบันได

"เหล่าเผ่าพันธุ์ต่างก็สูญเสียยอดฝีมือระดับราชาไปสามนายเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ"