บทที่ 110: เครื่องบดเนื้อ

"อา... วันนี้หลับสบายจริงๆ"

เซียวเฟิงค่อยๆ ปีนลงจากเตียง นับตั้งแต่หลงฮวนกลับมาเมื่อวาน เขาก็ไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลอีกต่อไป ไม่มีใครสามารถสืบสาวราวเรื่องกลับมาถึงตัวเขาได้ เขาจึงนอนหลับอย่างเต็มอิ่มและไม่ยอมตื่นจนกระทั่งตะวันโด่งอยู่กลางฟ้า

"อรุณสวัสดิ์ เจ้าดำ" เซียวเฟิงเห็นเจ้าสัตว์ตัวน้อยบนลานกว้างทันทีที่ก้าวเท้าออกมา

"เจ้าขี้เกียจกว่าข้าอีกนะ ตื่นสายขนาดนี้"

"ช่วยไม่ได้นี่ นานๆ ทีจะได้นอนหลับเต็มตื่นสักคืน ไม่เหมือนใครบางคนที่ทำกิจวัตรเดิมทุกวัน กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน"

"ใครคือ 'ใครบางคน'? แล้ว 'เจ้าดำ' นี่คืออะไรกัน?"

"ไปคิดเอาเองเถอะ"

"???"