บทที่ 93 สือเลี่ยปัว

"หึ! เลิกพูดจาไร้สาระเสียที หากไม่ใช่เพราะนายท่านต้องการพบเจ้า ป่านนี้ข้าคงเด็ดหัวเจ้าทิ้งไปแล้ว"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนก นายท่านงั้นหรือ? ในใจของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาครุ่นคิดอย่างหนักว่าตนเคยไปล่วงเกินบุคคลสำคัญระดับนี้ตั้งแต่เมื่อใด แต่ไม่ว่าจะเค้นสมองอย่างไรก็นึกไม่ออก เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าชะตากรรมเบื้องหน้าจะเป็นเช่นไร

เขาเงยหน้าขึ้นมองมังกรยักษ์ที่จับตัวเขามา ดวงตาของมันฉายแววสังหารและอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวจนทำให้ผู้คนต้องสั่นสะท้าน