บทที่ 86: เผ่าออร์ค

【ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!】

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขัดจังหวะห้วงความคิดของเซียวเฟิง

"หือ? ใครส่งข้อความมากัน?" เขาคลิกเปิดกล่องแชท

【พี่เซียว ทางฝั่งคุณเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีปรากฏการณ์ประหลาดแบบนั้น? ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆดำมืด มีอันตรายอะไรกำลังใกล้เข้ามาหรือเปล่า? ต้องการให้ผมช่วยไหม?】

【ผมเพิ่งเห็นว่าคุณอยู่ตรงใจกลางของปรากฏการณ์นั่น คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?】

【ฉันไม่เป็นไร สบายมาก กำลังไปได้สวยเลยล่ะ】

【ดีแล้วครับ ผมนึกว่ามีขุมพลังระดับซูเปอร์เพาเวอร์เฮาส์ปรากฏตัวขึ้นมาอีก ยูนิตของผมถูกกดทับจนขยับไม่ได้เลย ออร่าเมื่อครู่นี้มันน่ากลัวเกินไป】

เซียวเฟิงรู้สึกอบอุ่นใจเมื่ออ่านข้อความ เจ้าเด็กนี่ช่างรอบคอบดีจริงๆ