บทที่ 62: วิกฤตการณ์

โฮก! โม่เฟิงเป็นฝ่ายลงมือก่อน ฝ่ามือกิเลนสีดำขนาดมหึมาพุ่งทะยานออกไป คว้าจับสัตว์อสูรระดับราชาสองตัวแล้วเหวี่ยงกระแทกเข้ากับฝูงอสูรอีกกว่าสิบตัวจนแหลกละเอียด

เซียวเฟิงไม่ยอมน้อยหน้า เขาตวัดดาบในมือ คลื่นเปลวเพลิงแผ่ซ่านตัดผ่านร่างของสัตว์อสูรเบื้องหน้าไปหลายตัว

เซียวเฟิงสังเกตเห็นว่าทุกครั้งที่โม่เฟิงลงมือ ฝ่ามือของเขามักจะมีไอหมอกสีดำปกคลุม ไอหมอกเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับพลังของมังกรสายฟ้าเวทมนตร์อย่างยิ่ง ทว่ากลับมีความแตกต่างกันอยู่เล็กน้อย

"ดูท่าเจ้าจะมีลูกเล่นซ่อนไว้อีกเยอะสินะ" เซียวเฟิงเอ่ยพลางมองโม่เฟิงด้วยแววตาชื่นชม

โม่เฟิงเร่งเร้า "มัวมองอะไรอยู่? รีบฆ่าพวกมันให้หมดสิ!"