บทที่ 49: ตะขาบหมื่นขา

เฮ้อ! เซียวเฟิงถอนหายใจยาว รอบกายเขาแทบไม่เหลือสัตว์อสูรตัวใดแล้ว มีเพียงซากศพที่เกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณ

"เหนื่อยชะมัด" เซียวเฟิงบ่นพึมพำ ตั้งแต่บรรลุพลังระดับเก้า เขาก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างเต็มที่มาหลายวันแล้ว ครั้งนี้เขาได้สังหารจนหนำใจ ซึ่งช่วยขจัดความรู้สึกอึดอัดที่เกาะกินใจเขามาตั้งแต่มายังโลกใบนี้ได้เป็นอย่างดี

เซียวเฟิงยืนปักหลักอยู่กลางสมรภูมิโดยมีดาบยันพื้นไว้ เปลวเพลิงลุกโชนไปทั่วร่าง พลังงานภายในกายหมุนเวียนอย่างสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น กระแสพลังไหลผ่านเส้นชีพจรทั่วร่าง ก่อนจะไหลผ่านหัวใจแล้วระเบิดออกมา กลายเป็นแหล่งพลังขับเคลื่อนอันทรงพลังให้แก่เขา