บทที่ 40: สงครามโกลาหล พลังอันเกรียงไกรของหลงจ้าน

การเดินทางของเซียวเฟิงและคณะเป็นไปอย่างราบรื่นยิ่ง แทบไม่มีสัตว์อสูรตัวใดกล้าเข้ามาวุ่นวาย ราวกับว่าพวกเขากำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้าน นานครั้งจะมีสัตว์อสูรระดับต่ำปรากฏตัวออกมาบ้าง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องให้เซียวเฟิงลงมือด้วยตนเองแต่อย่างใด

ด้วยความตั้งใจของราชาปีศาจ ทำให้เซียวเฟิงและคนอื่นๆ เดินทางมาถึงใจกลางของดินแดนลับได้อย่างรวดเร็ว ที่นั่นปรากฏปราสาทสีม่วงตระหง่านสูงเสียดฟ้าตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

เซียวเฟิงมองไปยังปราสาทตรงหน้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ที่นี่คงเป็นฐานที่มั่นของเจ้าสินะ" ทันใดนั้น ประตูปราสาทก็เปิดออกกว้าง กองทัพนักรบปีศาจวิ่งกรูกันออกมาเป็นสองแถวและยืนเรียงรายอยู่ทั้งสองฝั่งของประตู