0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 การถูกซุ่มโจมตี (1)

หลังจากได้ยินคำสั่งของหัวหน้า ดวงตาของทุกคนก็เป็นประกาย จากนั้นต่างก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วพากันวิ่งตรงไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

หวังปินไม่รู้เลยว่ามีแผนร้ายกำลังรอเขาอยู่ เนื่องจากแนวรบยืดเยื้อเกินไป หวังปินและพวกอีกสี่คนจึงใช้เวลานานมากในการเก็บแก่นมารส่วนใหญ่จนหมด เหลือเพียงส่วนที่อยู่ใกล้กับทางเข้าเมืองเท่านั้น

หวังปินตัดสินใจว่าขอแค่เก็บส่วนนี้เสร็จ ในขณะที่ฟ้ายังสว่างอยู่ เขาจะล่อซอมบี้ออกมาอีกกลุ่มเพื่อฟาร์มของให้หนำใจก่อนจะกลับ

ในจังหวะที่เหลือระยะอีกยี่สิบเมตรจะถึงต้นไม้ใหญ่ หวังปินก็รู้สึกใจสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่เย่อิงพยายามลอบสังหารเขาไม่มีผิด