0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 ซื้อภาพเขียนและอักษรประกอบ (สี่)

เถ้าแก่ไม่ได้รอให้หวังปินหันกลับมา แต่ทว่าเขาเองกลับนั่งไม่ติด พลันลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว

วินาทีที่เขาเอ่ยปากก็รู้แล้วว่าการเจรจาครั้งนี้ตนอยู่ในฐานะเสียเปรียบ แต่เมื่อเห็นของจริงของเจิ้งป่านเฉียวเขาก็ไม่อยากพลาดไป ท้ายที่สุดจึงคิดว่ากำไรน้อยหน่อยก็ช่างเถอะ

ขอเพียงคว้าภาพเขียนอักษรของเจิ้งป่านเฉียวมาได้ หากเจอใครที่ต้องการเป็นพิเศษก็สามารถโขกราคาสุด ๆ ได้ อีกทั้งหากทำให้คนอื่นรู้ว่าที่ร้านตนมีภาพเขียนอักษรของเจิ้งป่านเฉียว ย่อมต้องดึงดูดลูกค้าประจำมาได้ไม่น้อย

ต่อให้ลูกค้าประจำเหล่านี้ไม่อยากซื้อ แค่มานั่งเล่นที่ร้านก็ถือว่าเป็นลูกค้าที่มีศักยภาพแล้ว