0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 ความปรารถนาของผู้คน

เมื่อเห็นหวังปินยืนมองเมืองด้านล่างเพียงลำพังด้วยสีหน้าครุ่นคิด ทุกคนต่างงุนงงไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงเป็นเช่นนั้น

“พี่เหมียว พี่หวังเขาเป็นอะไรไปหรือคะ?” กวนเสี่ยวเยว่เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“เขากำลังคิดอยู่น่ะว่าจะเข้าเมืองไปหรือไม่” ผู้กองเหมียวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจบอกความจริงออกไป

“อ๊ะ เข้าเมืองเหรอ? อยากเข้าก็เข้าสิ จะมัวครุ่นคิดอะไรมากมายกัน?”

“เธอนี่นะ ลองคิดดูสิ พวกเรามีตั้งกี่คน ถ้าเข้าเมืองไปอาจจะเจออันตรายได้นะ”

“งั้นไม่เข้าเมืองก็จบแล้ว!”

“ถ้าเราไม่เข้าเมือง อาหารของเราจะมาจากไหน พวกเธอคงไม่ได้คิดว่าอาหารของเราเสกออกมาได้เฉย ๆ หรอกนะ ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่หวังปินใช้ทองคำและเครื่องประดับแลกมาต่างหาก”