บทที่ 230 เดิมทีขวดไร้ประมาณนี้ก็เป็นของตำหนักจักรพรรดิข้า สมุนไพรจักรพรรดิ

บทที่ 230 เดิมทีขวดไร้ประมาณนี้ก็เป็นของตำหนักจักรพรรดิข้า สมุนไพรจักรพรรดิ

ชิงเฟิงเอ่ยปากตอบกลับมาประโยคหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความจนใจอยู่ไม่น้อย

หากเป็นช่วงที่เขาอยู่ในขั้นสูงสุด จะมีผู้ใดกล้าเอ่ยวาจากับเขาเช่นนี้กัน?

ทว่าในยามนี้ สถานการณ์บีบบังคับ พยัคฆ์ตกที่ราบย่อมถูกสุนัขรังแก

"ข้านึกว่าเจ้าจะไม่ยอมปรากฏตัวเสียแล้ว"

ซูเยว่อดมิได้ที่จะเอ่ยปาก พลางส่งเสียงแค่นหัวเราะเยาะออกมา

เมื่อได้ยินคำนี้ มหาจักรพรรดิชิงเฟิงก็มิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ

"พวกเรามาทำข้อตกลงกันสักหน่อยเป็นอย่างไร?"

ชิงเฟิงทอดสายตามองไปยังซูเยว่แล้วเอ่ยขึ้น

"ลองว่ามาสิ"