บทที่ 222 เจ้าควรถามตัวเองว่ามอบสิ่งใดให้ข้าได้บ้าง

บทที่ 222 เจ้าควรถามตัวเองว่ามอบสิ่งใดให้ข้าได้บ้าง

คิ้วของซูเยว่ขมวดมุ่น เพราะถึงแม้จะสุ่มได้โอสถนี้มา

แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ กลับไม่มีผู้ใดใช้ประโยชน์จากมันได้เลย!

ร่างแยกของเขา นับตั้งแต่ช่วงเวลาที่สุ่มได้มาก็ถูกกำหนดระดับไว้ตายตัวแล้ว ไม่อาจบำเพ็ญเพียรฝึกฝนได้แม้แต่น้อย

ฝั่งพวกเขาก็ไม่มีกึ่งจักรพรรดิเก้าชั้นฟ้า หรือพูดอีกอย่างก็คือ โอสถเม็ดนี้ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาไม่อาจใช้มันได้เลยสักนิด

สีหน้าของซูเยว่ดูย่ำแย่ลงเล็กน้อย คล้ายกำลังครุ่นคิดบางสิ่งอยู่

เขามีความคิดที่จะนำโอสถเม็ดนี้ไปมอบให้แก่โรงแลกเงินทงเทียน

ด้วยความมั่งคั่งของโรงแลกเงินทงเทียนที่ประจักษ์ชัด ย่อมสามารถทำให้เขาได้รับผลประโยชน์สูงสุดได้อย่างแน่นอน