บทที่ 192 ในเมื่อตำหนักจักรพรรดิไร้น้ำใจ ก็อย่าหาว่าข้าไร้คุณธรรม

บทที่ 192 ในเมื่อตำหนักจักรพรรดิไร้น้ำใจ ก็อย่าหาว่าข้าไร้คุณธรรม

ซูเยว่ที่เพิ่งออกมาจากแดนลับเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก ออกคำสั่งแก่ทูตหน้ากากเงินไปประโยคหนึ่ง

เมื่อทูตหน้ากากเงินได้ยินคำนี้ ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างหายวับไปในทันที

ทว่าสายตาของซูเยว่ กลับทอดมองไปยังเรือนเล็กหลังนั้น

แลเห็นใต้ต้นโพธิ์ในเรือนเล็ก ยวี่ชิงเจินเหรินนั่งขัดสมาธิเข้าฌาน คล้ายกับมิได้รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นโดยรอบเลยแม้แต่น้อย

ทว่าอีกฝ่ายเป็นถึงยอดฝีมือระดับกึ่งจักรพรรดิ ความเป็นไปได้ข้อนี้ย่อมไม่มีทางเป็นจริงอย่างแน่นอน

ร่างของซูเยว่ปรากฏขึ้นใต้ต้นโพธิ์ นั่งลงบนเก้าอี้หินด้านข้าง

"มิทราบว่าเจินเหรินพอจะสนใจ ร่วมชิมชากับผู้น้อยสักหน่อยหรือไม่"