บทที่ 172 เจ้าคิดว่าโอสถบำรุงชีพโบราณได้มาง่ายดายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

บทที่ 172 เจ้าคิดว่าโอสถบำรุงชีพโบราณได้มาง่ายดายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

ข่มขู่ นี่คือการข่มขู่อย่างโจ่งแจ้ง

ด้วยสภาพการณ์ของเขาในยามนี้ ต่อให้กลืนกินโอสถบำรุงชีพโบราณเข้าไปแล้ว ก็ยังไร้ความมั่นใจว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างเด็ดขาด

อีกทั้งสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวก็มิผิด ครั้งนี้ผู้ที่มาคือกึ่งจักรพรรดิ แล้วครั้งหน้าเล่า

หากทั้งสองลงไม้ลงมือกัน ยอดฝีมือคนอื่นของตำหนักจักรพรรดิก็คงจะมาถึงในชั่วพริบตา

เพราะจากการคบหาดูเชิงกันตลอดสองวันมายวี่จุนก็เข้าใจดีว่า ซูเยว่ผู้นั้น มิใช่คนธรรมดาสามัญอย่างแน่นอน

ทว่านั่นคือสายเลือดของเขา เป็นทายาทเพียงคนเดียวของเขา จะให้เขาส่งมอบออกไป เขากลับทำไม่ลงเช่นกัน

"ตำหนักจักรพรรดิต้องการจะบีบคั้นเข่นฆ่ากันให้ถึงที่สุดจริงหรือ"