บทที่ 167 แม้แต่ค่ายกลของข้ายังทำลายไม่ได้ ไม่คู่ควรจะประมือกับข้า

บทที่ 167 แม้แต่ค่ายกลของข้ายังทำลายไม่ได้ ไม่คู่ควรจะประมือกับข้า

สิบสองยันต์ลอยคว้างอยู่เหนือนภากาศของแดนศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยาง ล้อมเป็นวงกลมแล้วเริ่มหมุนวนอยู่อย่างนั้น

จากนั้นภายในสิบสองยันต์ต่างแผ่ซ่านพลังออกมา กลายสภาพเป็นค่ายกลปิดล้อมแดนศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยางทั้งมวลไว้โดยตรง

ในชั่วพริบตาที่อีกฝ่ายลงมือ ฉู่อวิ๋นก็คิดจะยื่นมือเข้าขัดขวาง

ทว่าความเร็วกลับไม่อาจเทียบทันอีกฝ่ายได้ ชั่วพริบตาเดียวมหาค่ายกลนั้นก็ครอบคลุมทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยางแล้ว

ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น บนใบหน้าของฉู่อวิ๋นก็มิได้ปรากฏสีหน้าอื่นใด

ที่มี ก็เพียงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันไร้ขอบเขตที่ปะทุออกมาจากแววตา

ทูตหน้ากากเงินกระตุ้นค่ายกล จากนั้นยันต์ทั้งสิบสองสายนี้พลันแปรเปลี่ยนเป็นสิบสองร่างวิญญาณโดยตรง