บทที่ 163 เจ้ามิใช่คนดีอันใด บังเอิญจริงที่คุณชายอย่างข้าก็มิใช่เช่นกัน

บทที่ 163 เจ้ามิใช่คนดีอันใด บังเอิญจริงที่คุณชายอย่างข้าก็มิใช่เช่นกัน

ยวี่จุนเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย กวาดตามองคนทั้งหลาย แววตาฉายประกายเคลือบแคลงสงสัย

เขามีชีวิตอยู่มานานหลายปีจนแทบไม่ต่างอันใดกับแผนที่เดินได้

แม้กระทั่งขุมกำลังโบราณที่เร้นกายเหล่านั้น หากมิอาจกล่าวได้ว่าล่วงรู้กระจ่างแจ้งทั้งหมด ทว่าก็ยังรู้ถึงเจ็ดแปดส่วน

ทว่าสิ่งที่เรียกว่าตำหนักจักรพรรดินี้ เขากลับมิเคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยแม้แต่น้อย

ราวกับผุดขึ้นมาอย่างกะทันหันเช่นนี้ จะให้เขาเชื่อถือได้อย่างไร?

อีกประการหนึ่ง ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงคำกล่าวอ้างฝ่ายเดียวของอีกฝ่าย เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าอีกฝ่ายไม่สนใจวิชาอมตะจริงๆ หรือไม่?

ซูเยว่เห็นสีหน้าของอีกฝ่าย มีหรือจะไม่ล่วงรู้?