บทที่ 152 แดนศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยางของข้าใช่ว่าจะร่วมมือกับพวกหมาแมวที่ไหนก็ได้

บทที่ 152 แดนศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยางของข้าใช่ว่าจะร่วมมือกับพวกหมาแมวที่ไหนก็ได้

ฉู่อวิ๋นเอ่ยปาก สายตามองออกไปนอกตำหนักใหญ่

เมื่อได้ยินคำนี้ บรรดาผู้อาวุโสในที่นั้นต่างเต็มไปด้วยความฉงน พลางทอดสายตามองออกไปนอกตำหนักใหญ่โดยไม่รู้ตัว

เห็นเพียงนอกตำหนักใหญ่ มีคนในชุดคลุมสีดำสองคนเดินตามกันเข้ามา

เมื่อเห็นคนในชุดคลุมสีดำทั้งสอง ทุกคนในที่นั้นต่างก็ขมวดคิ้วมุ่น