บทที่ 150 ตำหนักจักรพรรดิแห่งนี้ อย่างน้อยต้องมียอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิคอยคุมเชิง

บทที่ 150 ตำหนักจักรพรรดิแห่งนี้ อย่างน้อยต้องมียอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิคอยคุมเชิง

ไคหยางมิได้ไล่ตามไปเข่นฆ่าให้สิ้นซาก เพราะอย่างไรเสียบนร่างของอีกฝ่ายก็ถูกเขาวางลูกไม้เอาไว้แล้ว

เขาอยากจะรู้นักว่า เป็นขุมอำนาจใดกันแน่ที่สมคบคิดเป็นเนื้อเดียวกับตระกูลสวี

ไคหยางกวาดสายตามองรอบด้าน เมื่อเห็นว่าบรรลุเป้าหมายแล้วก็มิได้ลังเลอันใด พาคนทั้งสองหมุนกายหายวับไปจากที่เดิมทันที

ครั้นทั้งสองคนจากไปแล้ว เหล่ายอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดจึงค่อยเผยตัวออกมา

เมื่อเห็นเทพแห่งหายนะทั้งสองจากไป ทุกคนต่างก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกโดยไม่รู้ตัว