บทที่ 132 สำนักโลหิตสังหารแห่งอู๋โจว ชนเผ่าต่างๆ ทางตะวันตกเฉียงใต้

บทที่ 132 สำนักโลหิตสังหารแห่งอู๋โจว ชนเผ่าต่างๆ ทางตะวันตกเฉียงใต้

หลี่โส่วเหรินอดไม่ได้ที่จะอ้าปากสบถด่าออกมาคำหนึ่ง

เขามีพลังฝีมือมากน้อยเพียงใด ย่อมรู้ชัดแจ้งยิ่งกว่าผู้ใด

แม้ว่าในยามนี้ตัวเขาจะสามารถสำแดงพลังในระดับราชันอริยะออกมาได้ก็ตาม

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับร่างธรรมราชันอริยะที่แท้จริง ก็ใช่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้

ขอเพียงอีกฝ่ายถ่วงเวลาเขาเอาไว้ได้ ช่องว่างที่อีกฝ่ายจะสามารถเคลื่อนไหวบงการได้ก็จะมีมหาศาลไร้ขีดจำกัด

ทว่าเขาก็มิได้กังวลใจแต่อย่างใด เพราะอย่างไรเสียเบื้องหลังของเขาก็มิใช่ว่าจะไร้ผู้หนุนหลัง

หลี่โส่วเหรินชิงลงมือก่อน โจมตีเข้าใส่มหาอริยะผู้นั้น

มหาอริยะผู้นั้นมองดูหลี่โส่วเหริน คิ้วขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อย