บทที่ 115 เจ้าคิดว่าคุณชายเช่นข้าหลอกง่ายนักหรือ?

บทที่ 115 เจ้าคิดว่าคุณชายเช่นข้าหลอกง่ายนักหรือ?

"ข้านึกว่าเจ้าจะฉลาดล้ำเลิศสักปานใดเสียอีก"

"พูดไปแล้ว มิใช่ก็เป็นเพียงคนโง่เง่าตัวหนึ่งหรอกหรือ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ชายชุดคลุมดำก็หัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยปากตอกกลับไปในทันที

ความดูแคลนที่เผยออกมานั้น คล้ายดั่งต้องการจะตอบโต้การกระทำเมื่อครู่ของอีกฝ่ายกลับไปให้สิ้น

"เจ้าคิดว่าการที่อีกฝ่ายจากไป จะไม่ได้ทิ้งไพ่ตายใดๆ ไว้ให้ตระกูลเจียงอย่างนั้นหรือ?"

"ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรของพวกเราสองคน คิดจะทำลายค่ายกลอริยะของตระกูลเจียง ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดาย"

"อีกทั้งราชวงศ์ต้าหมิงแห่งนี้ เก้าในสิบส่วนย่อมมียอดฝีมือระดับอริยยุทธ์คอยประจำการอยู่เป็นแน่"

"หากอีกฝ่ายลงมือ นั่นย่อมเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น"

"ต่อให้พวกเราเอาชนะได้ ต่อให้พวกเราทำลายค่ายกลลงได้ แต่เกรงว่าคนของตระกูลเจียงคงจะหลบหนีผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายไปเนิ่นนานแล้วกระมัง"