บทที่ 101 เมืองศักดิ์สิทธิ์ชิงอวิ๋น นกสำริดน้อย ค่ายกล

บทที่ 101 เมืองศักดิ์สิทธิ์ชิงอวิ๋น นกสำริดน้อย ค่ายกล

“เจ้ามีโอกาสรอดชีวิตเพียงครั้งเดียวเท่านั้น”

ซูเยว่กวาดสายตามองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงสายตากลับมาแล้วเอ่ยขึ้นอย่างเกียจคร้านเล็กน้อย

เมื่อหญิงสาวได้ยินคำนี้ ในใจพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างอดมิได้

นางรู้แจ้งแก่ใจดีว่าอีกฝ่ายมิได้โป้ปดอย่างแน่นอน

หากนางสรรหาข้ออ้างโน่นนี่มาประวิงเวลา อีกฝ่ายย่อมลงมือสังหารนางอย่างไร้ความลังเล

ทั้งที่อายุของพวกเขาทั้งสองดูแล้วแทบมิได้ต่างกันเท่าใดนัก แต่ระดับการบำเพ็ญเพียรกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

นางมีชาติกำเนิดจากตำหนักจักรพรรดิดาบ นับว่ามิธรรมดาอยู่แล้ว

แต่อีกฝ่ายกลับมียอดฝีมือระดับผู้ศักดิ์สิทธิ์คอยคุ้มกันหนทาง ซ้ำยังมิใช่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ธรรมดาทั่วไป ชาติกำเนิดของอีกฝ่ายจึงย่อมมิธรรมดาจนคาดเดาได้