บทที่ 79 วิชาลับบางวิชาช่วยคน ทว่าวิชาลับบางวิชากลับกลืนกินคน

บทที่ 79 วิชาลับบางวิชาช่วยคน ทว่าวิชาลับบางวิชากลับกลืนกินคน

จักรพรรดิชูอวิ๋นไม่ลังเลอีกต่อไป ลงมือใช้วาสนาแผ่นดินในทันที

เบื้องหน้าของเขามีตราหยกองค์หนึ่งลอยคว้างอยู่

และตราหยกนี้ ก็คือสิ่งสถิตวาสนาแผ่นดินทั้งหมดของราชวงศ์ชูอวิ๋น

ยามที่จักรพรรดิชูอวิ๋นลงมือ ตราหยกองค์นี้พลันแตกสลายกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยนับหมื่นในพริบตา

มังกรทองสีเหลืองอร่ามขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือพลันแหวกว่ายวนเวียนอยู่ตรงหน้าของจักรพรรดิชูอวิ๋นไม่หยุด

ชั่วพริบตาต่อมา มันก็พุ่งมุดเข้าไปในร่างของจักรพรรดิชูอวิ๋นโดยตรง

เมื่อวาสนาแผ่นดินเข้าสู่ร่าง กลิ่นอายของจักรพรรดิชูอวิ๋นก็ปะทุพลุ่งพล่านออกมา

ทั้งยังพุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเร็วอันน่าตระหนก

เพียงชั่วครู่สั้นๆ ตบะก็ก้าวถึงขอบเขตกึ่งอริยยุทธ์