บทที่ 61 ตระกูลเจียงของข้าไม่อยากถอยหรือ? ถอยไม่ได้ต่างหาก

บทที่ 61 ตระกูลเจียงของข้าไม่อยากถอยหรือ? ถอยไม่ได้ต่างหาก

"นั่งสิ"

"รีบนั่งลงเถอะ"

ราชครูผู้เฒ่าเจียงเอ่ยพลางกวักมือเรียกให้อีกฝ่ายนั่งลงข้างกายตน

ทว่าซูเยว่กลับลังเล มีผู้อาวุโสอยู่มากมายเพียงนี้ เขาที่เป็นเพียงรุ่นเยาว์ จะนั่งที่ตำแหน่งประธานได้อย่างไร?

"บ้านเราแม้ล้วนเป็นปัญญาชน แต่ก็มิใช่บัณฑิตคร่ำครึ ไม่มีกฎเกณฑ์เช่นนั้นหรอก บอกให้นั่งเจ้าก็นั่งเถอะ"

ราชครูเจียงคล้ายจะสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของซูเยว่ จึงรีบเอ่ยปากบอกมิให้อีกฝ่ายคิดมาก

ซูเยว่ได้ยินดังนั้น จึงค่อยวางใจนั่งลง

"วันนี้เจ้ามา มีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่?"

ราชครูผู้เฒ่าเจียงเอ่ยถามพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย