บทที่ 47 ผู้น้อยขอเตือนคุณชายสักคำ ราชวงศ์ชูอวิ๋นหาได้เรียบง่ายไม่

บทที่ 47 ผู้น้อยขอเตือนคุณชายสักคำ ราชวงศ์ชูอวิ๋นหาได้เรียบง่ายไม่

ไม่ว่าจะเป็นประการใด บางทีคงมีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่รู้กระจ่างแก่ใจ

"ไปเตรียมการเถอะ!"

"ประเดี๋ยวข้าจะนำไปส่งด้วยตนเอง"

หญิงสาวเอ่ยปาก สั่งความไปประโยคหนึ่ง

นางใคร่จะเปิดหูเปิดตาดูเสียหน่อยว่า ซูเยว่ผู้นั้นมีสิ่งใดพิสดาร ถึงทำให้สิ่งที่เรียกว่าตำหนักจักรพรรดิให้ความสำคัญถึงเพียงนี้

ซูเยว่เพิ่งจะจิบชาไปคำหนึ่ง ถ้วยยังมิทันได้วางลง ประตูก็ถูกเปิดออก

สายตาของซูเยว่มองไป เห็นเพียงสตรีผู้หนึ่งสวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวครามบางเบา มีผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้า เส้นผมถูกเกล้าขึ้นอย่างประณีตด้วยปิ่นหยกขาวเดินเข้ามา

ด้านหลังของนางยังมีสตรีวัยกลางคนผู้งดงามคนหนึ่งและผู้ดูแลคนเมื่อครู่ติดตามมาด้วย