บทที่ 42 ตำแหน่งสูงส่งในราชสำนัก ล้วนตกอยู่ในกำมือของตระกูลใหญ่เช่นพวกเจ้า

บทที่ 42 ตำแหน่งสูงส่งในราชสำนัก ล้วนตกอยู่ในกำมือของตระกูลใหญ่เช่นพวกเจ้า

"ยามนี้กองทัพหนิงโจวมีเพียงหนึ่งแสนนาย นับเป็นโอกาสอันดีที่พวกเราจะลงมือ"

"หากรอจนทัพที่เหลือของหนิงอ๋องโอบล้อมเข้ามา พวกเราจักต้านทานได้อย่างไร"

"ห้าแสนประจันหน้าสองแสน นี่มันเอาชีวิตของพี่น้องทหารไปถมชัดๆ!"

รองแม่ทัพผู้นั้นเอ่ยขึ้นอีกครา พูดจนใบหน้าแดงก่ำ

"แต่เจ้าอย่าได้ลืมไป ที่นี่คือฉางโจว"

"แม้เจ้ามณฑลฉางโจวจะสิ้นชีพไปแล้ว ทว่าฉางโจวแห่งนี้ก็ยังคงเป็นดินแดนศักดินาของหนิงอ๋อง"

รองแม่ทัพอีกคนเอ่ยตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

"หรือจะให้นั่งรอความตายอยู่เช่นนี้เล่า"

เขาถามขึ้นอีกคราด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ