บทที่ 31 ราชวงศ์ชูอวิ๋นคือตราชั่ง และพวกเขาก็ล้วนเป็นตุ้มน้ำหนักบนตราชั่ง

โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน

ในยามนั้นเอง เสียงสายหนึ่งพลันดังออกมาจากรถม้าที่อยู่เบื้องหลัง

"แค่ก แค่ก แค่ก"

น้ำเสียงนี้อ่อนระโหยโรยแรงเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่ยามเอ่ยปาก ก็ยังมิวายต้องไอออกมาสองครา

และเมื่อสดับฟังสุ้มเสียงแล้ว คาดว่าคงเป็นขันทีคนหนึ่งเช่นกัน

"อีกฝ่ายยั้งมือไว้ไมตรีแล้ว"

"มิเช่นนั้นกระบี่เมื่อครู่ ย่อมมิใช่แค่ต้องการแขนของเจ้าแล้ว"

สุ้มเสียงในรถม้าดังขึ้นอีกครา ทว่าครั้งนี้มิได้อ่อนแรงเท่าคราวก่อนแล้ว

"ขอรับ"

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ขันทีเฒ่าก็มิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ