กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่เย่ ทุกท่าน ข้าเหมือนจะเคยได้ยินชื่อจุ้ยเฉียนคุนที่ไหนมาก่อน ขอข้าลองนึกดูก่อนนะ!”
คำพูดของเฉียวเฉียวทำลายความเงียบสงัดภายในวัดลงทันที คนทั้งสี่ที่เหลือต่างเผยแววตาเปี่ยมความหวัง โดยเฉพาะเย่ซิวที่นั่งอยู่บนเสื่อฟาง แววตาของเขาดูคาดหวังยิ่งกว่าใคร ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นว่า
“เจ้าพูดจริงหรือ ลองนึกดูให้ดีอีกทีสิ ต้องมีเบาะแสอะไรบ้างแน่!”
เฉียวเฉียวได้ยินดังนั้นก็หมุนตัวไปมาสองรอบ ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้พลางตบหัวตัวเองหนึ่งที แล้วรีบวิ่งตรงไปยังด้านหลังรูปปั้นพระพุทธรูป นางหยิบห่อผ้าสีฟ้าอ่อนออกมาจากหลังองค์พระ ใบหน้าเอ่อล้นด้วยความดีใจ