กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝูงแมลงหนาแน่นนับไม่ถ้วนต่างพากันกระพือปีกสีขาวไหวระริก ซ้ำร้ายจากปากของพวกมันยังส่งเสียงแหลมคล้ายเสียงลับมีดบาดแก้วหู
เมื่อเย่ซิวได้ยิน สีหน้าก็พลันฉายแววเจ็บปวด ยิ่งฝูงแมลงรวมตัวกันหนาตาขึ้นเท่าใด เสียงแผ่วเบานั้นก็ยิ่งรบกวนจิตใจของเขามากขึ้นเท่านั้น
เพียงพริบตาเดียว เย่ซิวก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่าน ศีรษะปวดร้าวแทบระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยเสียงประหลาดที่คอยตามทิ่มแทง
นึกไม่ถึงเลยว่าเถาวัลย์นี่จะมีสติปัญญาถึงเพียงนี้ ท่ามกลางกระแสธารแห่งกาลเวลาอันยาวนาน มันกลับรู้จักวิวัฒนาการจนกลายพันธุ์ได้ หากปล่อยให้เติบโตจนแพร่พันธุ์ออกไปสู่โลกภายนอก ผลลัพธ์ย่อมเกินกว่าจะคาดคิด