กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่เย่ เรื่องนี้ต้องสืบให้กระจ่างให้ได้นะเจ้าคะ ต้องสะสางจวนเจ้าเมืองครั้งใหญ่เสียก่อน จากนั้นค่อยดำเนินตามแผนที่วางเอาไว้ ค่อยๆ ทำไปทีละขั้น!”
ใบหน้าของเฉียวเฉียวขึ้นสีระเรื่อ ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าอารมณ์จะสงบลงได้ ถึงได้เอ่ยความคิดของตนออกมาพลางมองสีหน้าของเย่ซิวและบิดา
เย่ซิวพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อืม งั้นพวกเรากลับกันเถอะ เรื่องนี้ยกให้ข้าจัดการเอง พวกเจ้าอย่าเพิ่งออกหน้าจะดีกว่า!”
เฉียวเฉียวและบิดาพยักหน้าพร้อมกัน ในเวลาเดียวกัน ซ่งเต๋อเปิ่นที่เพิ่งตื่นนอนยังไม่รู้เรื่องเลยว่าพวกเย่ซิวแอบออกไปนอกเมือง จึงไม่ได้รู้สึกถึงภัยใดๆ แม้แต่น้อย