กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าหนุ่ม ทำได้ไม่เลวเลยนี่!” รอยยิ้มที่ยากจะอธิบายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซ่งเต๋อเปิ่น ทว่าในสายตาของทหารยามแล้ว มันชวนให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
เวลานี้เหงื่อกาฬผุดซึมสั่นระริกอยู่บนใบหน้าของทหารยาม แววตาเผยความตระหนก ขาข้างหนึ่งถอยหนีไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ หวังจะหลบให้พ้นจากท่อนแขนของหัวหน้าซ่งเต๋อเปิ่น
“เอ๊ะ เจ้ากลัวอะไร ข้าที่เป็นหัวหน้ากำลังชมเจ้าอยู่นะ เจ้าควรจะดีใจสิ ทำไมถึงได้กลัวขนาดนี้ล่ะ มาเถอะ พวกเราไปหาที่คุยกันสบายๆ ดีกว่า!”
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของซ่งเต๋อเปิ่น เขาออกแรงทั้งลากทั้งดึง พาตัวทหารยามคนนั้นเข้าไปในห้องพักส่วนตัวของหัวหน้าทหารทันที