กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ดี เช่นนั้นข้าจะรับเจ้าเป็นบุตรบุญธรรม เป็นอย่างไร!" แววตาของคนบ้ามีความกระจ่างแจ้งขึ้นมาเล็กน้อย สภาพจิตใจโดยรวมก็ดูดีกว่าก่อนหน้านี้มาก
"ท่านพ่อ!" เย่ซิวได้ยินว่าคนตรงหน้ายอมรับตนเป็นลูกจริงๆ ก็รีบคุกเข่าลงทันที โขกศีรษะลงกับพื้นเสียงดังสนั่นหลายครั้ง!
ครานี้คนบ้าจึงก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ประคองเย่ซิวขึ้นมาจากพื้น สวมกอดอย่างแรงทีหนึ่งแล้วกล่าว "ลูกที่ดี เช่นนั้นข้าจะอาศัยตอนที่ตัวเองยังได้สติ เล่าเรื่องของข้าให้เจ้าฟังก็แล้วกัน"
เย่ซิวประคองพ่อบุญธรรมของตนไปนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้าง จากนั้นจึงยืนอยู่เบื้องหน้าพ่อบุญธรรม รอฟังเรื่องราว