เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่ซิวหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "งูดำม่วงเป็นสัตว์อสูรชนิดหนึ่ง หากพูดให้ถูกคือยังไม่นับเป็นสัตว์อสูรเต็มตัวด้วยซ้ำ พวกมันจะออกหากินเฉพาะตอนกลางคืนและขี้ขลาดตาขาวเป็นที่สุด แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งที่งูดำม่วงพวกนี้ชอบอาศัยอยู่ในที่มืดชื้น กลับพากันบุกมาโจมตีค่ายพักของเราได้"
"พิษของงูชนิดนี้ร้ายแรงมาก หากถูกกัดหรือถูกพ่นพิษใส่ แทบไม่มีทางรอดชีวิตเลย ตอนนี้พวกมันยึดค่ายพักไปแล้ว ไม่ว่าอย่างไรเราต้องชิงสัมภาระในค่ายกลับคืนมาให้ได้ แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังเมืองฉานหยาง"
เย่ซิวเอ่ยกับเฒ่าเฉียวและทุกคนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เอ๊ะ? ทำไมคนหายไปคนหนึ่ง ใครกันที่ยังไม่ตามมา"
ขณะที่เย่ซิวเตรียมจะอธิบายแผนการ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าจำนวนคนไม่ถูกต้อง เฒ่าเฉียวได้ยินข้อสงสัยของเย่ซิวจึงลองนับคนดูอีกรอบ นอกจากสองคนที่ถูกกัดตายไปแล้ว ก็ยังมีอีกคนหนึ่งที่ไม่อยู่จริงๆ