กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณชาย… ข้าควรทำอย่างไรดีขอรับ?”
ตงกวาหันไปมองเย่ซิวด้วยความลนลานทำตัวไม่ถูก
“เจ้าไม่ต้องสน ปล่อยไปตามธรรมชาติ มีข้าอยู่ทั้งคน”
พอได้ยินคำนี้ ตงกวาจึงค่อยเบาใจลงบ้าง เย่ซิวมีกลิ่นอายความน่าเชื่อถือประหลาดแผ่ออกมา ตงกวาจึงหันหน้ากลับไป ทว่าก็ยังคงตื่นเต้นอยู่ดี
เมื่อเห็นดังนั้น เย่ซิวก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจยิ่ง การจะเปลี่ยนคนสักคนไม่ใช่การถ่ายทอดกระบวนท่ายอดเยี่ยมอันใดให้โดยตรง แต่ต้องเริ่มจากนิสัยใจคอของเขาก่อน ต่อให้ตนเหนื่อยสายตัวแทบขาดเพื่อสอนวิชาต่อสู้ในสถาบันให้เจ้าเด็กนี่ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา?
ก็แค่เปลี่ยนจากตงกวาที่เป็นไอ้ขี้ขลาดไร้ประโยชน์คนหนึ่ง กลายมาเป็นไอ้ขี้ขลาดที่มีประโยชน์ขึ้นมาหน่อยแค่นั้นเอง