กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุ่ยหมู่เองก็แอบลุ้นจนเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ บัดนี้ชะตากรรมของพวกเขาทั้งหมดล้วนแขวนอยู่บนเส้นด้ายในกำมือของเย่ซิวเพียงคนเดียว
"ศิษย์พี่ใช้กระบี่หรือ?"
เย่ซิวเหลือบมองกระบี่ข้างเอวของเจี่ยงหุย ดูเผินๆ ช่างธรรมดายิ่ง อาวุธที่ยังมิได้ชักออกจากฝักย่อมมองไม่ออกถึงความพิเศษอันใด ฝักกระบี่เรียบง่ายดูโบราณไม่อาจสัมผัสได้ถึงไอสังหารหรือความคมกริบแม้แต่น้อย
"เจ้าลงมือได้เต็มที่ หากจะใช้อาวุธอะไรก็ไปหยิบมาเถอะ ข้าจะรับมือด้วยมือเปล่าเอง"