กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้จะยังอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง แต่กฎก็คือกฎ ทั้งสองคนจนปัญญา เมื่อมองดูท้องฟ้าด้านนอก สุ่ยหมู่ก็ตระหนักขึ้นมาว่าตนออกมานานเกินไปแล้ว ตอนอยู่ในโลกของเกมเขาไม่ได้สังเกตเวลาที่ผ่านไปเลยแม้แต่น้อย พอมาตอนนี้ถึงได้รู้ตัวว่าสายเกินไปเสียแล้ว
"ศิษย์น้อง อาจารย์หงกำลังรอพวกเราอยู่หรือเปล่า?"