กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน หากข้ามีเวลาจะให้คำตอบท่าน”
พูดจบประโยคนี้ ชิงม่อก็หมุนตัวเดินจากไป ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย
มองดูแผ่นหลังของบุตรชายที่เดินจากไป ชิงซูรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง นิสัยของลูกชายคนโตเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร และคนเป็นพ่ออย่างเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย
“งั้นเจ้าก็ตกลงแล้วสินะ?” ชิงซูตะโกนไล่หลังชิงม่อไป