กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่ซิวกลืนน้ำลายลงคอ คิดในใจว่าอย่างไรเสียในร้านก็ไม่มีคน ตัวเองยอมเป็นไอ้งั่งสักครั้งจะเป็นไรไป เย่ซิวค่อยๆ ก้มลงเก็บกระบวยที่ตนเพิ่งโยนทิ้งลงพื้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ตรวจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแน่ใจว่าไม่มีรอยร้าวแล้วจึงกอดแนบอกไว้ จากนั้นก็ไปคุ้ยหาศิลาวิญญาณก้อนหนึ่งที่ตนแอบซ่อนไว้ก่อนหน้านี้ออกมาจากซอกหลืบไหนก็ไม่รู้…