เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56 เข้าสู่วิถีมาร
ชั้นเมฆหนาทึบทะมึน พายุฝนอาจใกล้กระหน่ำลงมาแล้ว ใต้เมฆดำกลุ่มคนกำลังนั่งขัดสมาธิปรับลมปราณอยู่บนโขดหิน
“พรวด!” “จึ๊ ๆ เลือดกองเบ้อเร่อเชียว!” เหวินเฉินมองดูอู๋หมิงที่อยู่เบื้องหน้ากระอักเลือดไม่หยุดจนต้องตกตะลึง คนผู้นี้ไฉนจึงมีเลือดให้กระอักมากมายปานนี้?
อู๋หมิงมองชายหนุ่มสวมหน้ากากเงินตรงหน้าแวบหนึ่งแล้วกล่าวเรียบ ๆ ว่า “พิษในกายข้ายังขับออกไม่หมดสิ้น ก็ต้องปะทะกับเจวี๋ยอู๋เสิน ฝืนโคจรพลังขับเคลื่อนหมื่นกระบี่คืนสู่บรรพจนได้รับบาดเจ็บสาหัส! ตอนนี้เพียงแค่ปรับสมดุลภายในขับเลือดคั่งออกมาเท่านั้น”
ปู้จิงอวิ๋นซึ่งนั่งก้มหน้านิ่งเงียบอยู่ด้านข้างมาโดยตลอดพลันลุกพรวดขึ้นกล่าวว่า “ไม่ได้ ข้าไม่อาจทนเห็นผู้ใดต้องมาตายเพื่อข้าอีกแล้ว!”
เขาเพิ่งลุกเดินไปไม่กี่ก้าวก็พลันทลายล้มลงกับพื้นกระอักเลือดออกมากองหนึ่ง พับผ่าสิ เลือดของคนพวกนี้ได้มาให้เปล่าหรือไรกัน
“ศิษย์พี่อวิ๋น อย่าได้ทำให้การเสียสละของเหล่าผู้อาวุโสที่ช่วยพวกเราหลบหนีออกมาต้องสูญเปล่าเลย อย่าได้วู่วาม!” เนี่ยเฟิงที่อยู่ด้านข้างรีบเอ่ยเตือน
อู๋หมิงหลับตาใคร่ครวญชั่วครู่จึงกล่าวว่า “ด้วยอาการบาดเจ็บของข้าในยามนี้ ยากที่จะหายดีได้ในเวลาอันสั้น! บัดนี้แม้แต่พลังฝีมือเพียงหนึ่งส่วนข้าก็ยังยากจะขับใช้ออกมาได้”