เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 ชุมนุมยุทธภพยอมรับบิดา!
แม้ยังคงเป็นฤดูใบไม้ผลิ ทว่าเมื่อถึงยามเที่ยงวัน ตะวันอันร้อนแรงกลางเวหากลับทวีความแผดเผายิ่งขึ้น ต้นแปะก๊วยโบราณใจกลางเส้าหลินแผ่ซ่านไอพลังชีวิตแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ใบไม้เก่าร่วงโรยลงมาทีละใบ เสียงใบไม้ร่วงผสานไปกับเสียงกวาดลานซ่า ๆ ล้วนสดับฟังได้อย่างชัดเจน
วัดเส้าหลิน เนื่องจากมีงานชุมนุมยุทธภพ จึงลดทอนเสียงสวดมนต์ไปไม่น้อย ทว่าก็ไม่น่าจะเงียบสงัดไร้สำเนียงเช่นนี้
มิเพียงเท่านั้น เพราะความเงียบงัน เสียงตบดังเพียะ ๆ ที่สะท้อนก้องในอากาศจึงยิ่งเด่นชัด จนอาจทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าแดนพุทธะอันเงียบสงบนี้กำลังทำ ‘เรื่องใหญ่’ อันใดอยู่! เหวินเฉินกำลังตบไหล่เซียวเฟิงอยู่ ตบไปตบมารอยยิ้มบนใบหน้าของเหวินเฉินก็ยิ่งเบิกบานขึ้นเรื่อย ๆ ชะตาวาสนากำลังพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง!
ทันใดนั้น ชาวยุทธภพทั้งหมดในเส้าหลินที่มองดูเหวินเฉิน ภายในใจต่างเกิดความรู้สึกประหลาดอย่างยิ่ง รู้สึกราวกับว่าเหวินเฉินเป็นดั่งมังกรผงาดฟ้าผู้ไร้เทียมทาน!
แม้กระทั่งเฒ่าประหลาดซิงซู่ผู้นั้นยังมีความรู้สึกอยากจะก้มกราบ ยอมสยบยอมจำนนในทันที เป็นความรู้สึกเหมือนมีรัศมีลดทอนสติปัญญาครอบอยู่บนศีรษะของเขา
พอเหลือบมองการแจ้งเตือนของระบบ [แต้มวาสนาถึง 10,000 แต้มอันเป็นขีดจำกัดของโลก โฮสต์กลายเป็นตัวเอกเพียงหนึ่งเดียวของโลกนี้!]