กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 โลกมังกรสวรรค์!
ท้องนภาสีครามกระจ่าง แต่งแต้มด้วยเมฆขาวประปราย
เหวินเฉินผู้นั่งอย่างไร้จุดหมายอยู่บนบันไดหินหยกขาวหน้าพระตำหนัก กำลังแหงนมองท้องฟ้าที่ไร้มลพิษจากอุตสาหกรรม ครั้นก้มหน้าลงเล็กน้อยก็มองเห็นมือคู่น้อยอันสั้นป้อมของตนเอง
อุตส่าห์ใช้เวลาหลายสิบปีในโลกวิถีอักษรจนเติบโตเป็นชายวัยกลางคน ผู้ใดจะรู้เล่าว่าเมื่อแยกร่างมายังโลกใบนี้ กลับกลายเป็นทารกแบเบาะอีกครา
การที่ร่างแยกนี้กลายเป็นทารกโดยตรง เป็นเพราะตอนที่ก้าวเข้าสู่โลกใบนี้ ได้ต่อรองกับเจตจำนงสวรรค์แห่งโลกอยู่นานครึ่งค่อนวันจึงทำได้สำเร็จ
“องค์ชายน้อยเหวินเฉิน ถึงเวลาเสวยแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ในเวลานี้มีขันทีผู้หนึ่งซึ่งหน้าขาวไร้หนวดเคราเดินเข้ามา กล่าวกับเหวินเฉินด้วยเสียงแผ่วเบา