เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 เจ้าแห่งโลก
ยามพลบค่ำ ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดคล้ำ ราตรีกำลังจะมาเยือน!
มองดูกำแพงเมืองที่แตกสลายและผืนดินที่แตกระแหงจากสงครามของคนสองฝ่าย เหวินเฉินในใจเต็มไปด้วยความขมขื่น
…
หนึ่งเดือนต่อมา นครหลวง
จักรพรรดิอักษรชราผอมผอมผมขาวโพลน เมื่อมองแวบแรกยังคงมีท่วงทีสง่างามราวเซียน ทว่ากลับทำให้ผู้คนรู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งความโรยราจาง ๆ
นั่งขัดสมาธิอยู่ในลานเล็ก ๆ ตรงหน้าคือผู้คนหลายคนยืนอยู่
“เหวินเฉิน เจ้ามีพรสวรรค์ดีที่สุดและพลังยุทธ์แข็งแกร่งที่สุด เผ่ามนุษย์ของเราขอมอบให้…” พูดยังไม่ทันจบ ชายชราก็เริ่มไอขึ้นมา
พอจะก้าวเข้าไปพยุง ชายชราก็โบกมือ แล้วกล่าวกับผู้คนตรงหน้าต่อ “พวกเจ้าหลายคนล้วนถึงระดับราชันอักษรแล้วมิใช่หรือ ที่ไม่ได้ให้พวกเจ้ากลับนครหลวงเสียนาน ก็เพื่อเล่าเรื่องเผ่ามนุษย์ให้ฟัง”